I home
      I reisverhalen
      I congo
      I matonge
      I memisa
      I helpende handen
      I flandrien
      I literatuur
      I links
      I contact

David Kwesi Acquah

Dat één man wel degelijk een verschil kan maken bewijst David Kwesi Acuah. Ik ontmoet hem in het dorpje Eguafo, niet ver van de kust in Ghana. Een vakantieliefde bracht David enige jaren geleden naar België. Jammer genoeg bleek het water wat te diep. Een zeurende heimwee naar zijn warme thuisland nestelde zich in de buik. David keerde terug, maar niet met lege handen. Met geld dat zijn vrienden inzamelden startte hij een weeshuis en een schooltje in Eguafo. Stel je hierbij geen stenen gebouw voor. De dorpelingen bundelden de krachten en maakten een constructie, volledig in bamboe. Een kleine driehonderd leerlingen genieten er vandaag lager onderwijs. Het lerarenkorps verdient er een schamele 15euro in de maand. Leraar zijn, doe je dus in bijberoep.  Enigszins wraakroepend is dat het dorp wel tien kerken telt. De Ghanezen zijn ontzettend religieus. Allerlei kerkgenootschappen proberen hier munt uit te slaan. Je struikelt dan ook over de Evangelisten, Baptisten, Methodisten en andere Jehova’s. Hier vallen nog zieltjes te winnen da’s duidelijk. Een voorbeeld van de religieuze gekte is het populair tv-programma ‘miracle-tv’, blinden zien er terug en kreupelen staan op uit hun rolstoel. En dat wekelijks aan de lopende band, Jezus kan er een puntje aan zuigen. Een misviering is ook een belevenis. Die duurt gemiddeld drie uur en is eigenlijk één grote party. Als de priester aan het woord is laten de kerkgangers middels een luidkeels ‘halleluja’ of ‘praise the lord’ blijken of ze akkoord gaan. Een drumstel, tamtams en keybords staan in voor de muzikale omlijsting. De kerk ontploft dan als het ware. Iedereen staat te zingen en te springen, in de handen te klappen of met een doek boven het hoofd te zwaaien. Het zijn vooral de dames die zich laten gelden. Kris kras door de kerk dansen ze een polonaise waar menige carnavalsvereniging jaloers op zou zijn. Tijdens een lofzang staat iedereen met de ogen gesloten , de handen reikend naar de hemel, sommige vrouwen vallen op hun knieën. Geloof  is big business, er zijn wel drie of vier offerandes. Vooral priesters uit de Verenigde Staten strijken hier neer. Een Belgische zakenman vertelt dat hij ze tegenkomt in de luchthaven. Altijd in duur maatpak gestoken, gouden Rolex om de arm, altijd vliegend in eerste klasse. Misbruik makend van de mensen hun goedgelovigheid, slaan ze het geld uit de zakken.

Jammer genoeg heeft niet elk dorp een David…

terug