I home
      I reisverhalen
      I congo
      I matonge
      I memisa
      I helpende handen
      I flandrien
      I literatuur
      I links
      I contact

‘Sssstt, geen vrees, 't is maar een vreedzame fietser'

‘Fietsen in spanje is klimmen’ vertelt mijn gids. Dat is voorwaar niet gelogen. Het binnenland van het Iberisch schiereiland is woest, bergachtig, ruig en onherbergzaam. De sierra’s volgen elkaar in snel tempo op. Machtige bergkammen en rotspartijen proberen elkaar de loef af te steken in indrukwekkendheid. Rivieren snijden diepe dalen doorheen het gesteente. De Grand Canyon is nooit veraf, maar dan in iets kleiner formaat. Een vuur van herfstkleuren schildert de uitlopers van de Pyreneeën tot een adembenemend decor. Het Spaanse binnenland is ook bijzonder schaars bevolkt. Roofvogels zijn vaak de enige levende zielen die interesse hebben in die eenzame dwangarbeider van de weg daar beneden. Maar wacht eens, ginds vanboven, zijn dat geen oude bekenden? Inderdaad, vale gieren! Wereldberoemd in Vlaanderen sinds hun doortocht vorige zomer. Hebben die beesten nu nog altijd honger? De tweehonderd kilo slachtafval die Natuurpunt destijds uitstrooide moesten ze niet hebben, maar mij zien ze blijkbaar wel zitten. Nochtans, zo’n lekkere brok ben ik niet meer, de vetrolletjes zijn er ondertussen wel afgefietst.

Het landschap verdort. Moedig proberen irrigatiekanaaltjes en stuwmeren toch enige bodembewerking mogelijk maken. Kilometers lange leegte en stilte wordt plots doorbroken door honderden, neen duizenden, superkleine vogeltjes die opgeschrikt, aan weerskanten van de weg - uit de struikjes in de gracht - naar omhoogvliegen. Sssstt, geen vrees, t’is maar een vreedzame fietser. Over een stuk van wel honderd meter blijven ze opvliegen, doordat ze van links en rechts komen én naar omhoog vliegen lijkt het wel of ze een soort van tunnelvormige triomfboog maken.  Bedankt!

Toch ook één vlakke etappe, doorheen Castilla la Mancha. Windmolens malen met hun wieken doorheen de droge lucht. Elk dorp claimt Don Quichotte als inwoner. Als ik argumenteer dat hij niet echt bestaan heeft en een fictief romanfiguur is wordt dat resoluut weggewuifd…

Op weg naar het zuiden moeten er nog enkele toppen van de Sierra de Colmores en de Sierra del Jobo overwonnen worden. Heerlijk water uit hun binnenste laaft de dorst. Het is weer klimmen naar de 1600 meter. Maar dan opent zich een zee van olijfbomen. Dagen aan een stuk flankeren deze wonderlijke bomen mijn weg naar Granada. Eerste grote doel van de reis. Tot 1492 was de stad in handen van de Moren, die meer dan 700 jaar in Spanje vertoefden. De restanten van hun hoogstaande beschaving zijn adembenemend. Het Alhambra toont vandaag nog steeds een karrenvracht vol pracht aan architectuur, decoratie en tuinaanleg. Het contrast met onze kille burchten uit die tijd is enorm. Maar de verfijndheid van een beschaving die zoiets uitvindt als de waterpijp, enkel en alleen om te roken, staat buiten kijf.

Ik weet niet hoe het in België zit (bestaat dat land trouwens nog?), maar de zon schaart zich trouw aan mijn zijde. Of beter gezegd, zet zich pal op kop, de tocht gaat immers naar het zuiden. Het is genieten aan de stranden van de Méditerranée. De menigte van het zomertoerisme heeft gelukkig terug Noordelijkere oorden opgezocht. In Marbella kan ik logeren bij Annick en Douwe (ze zitten daar voor hun werk), bij deze ontzettend bedankt! Het is in dit Jetsethol dat ik bots op die andere wereldfietser Daan Desmet, we besluiten de komende tijd samen op te trekken.

Het stalen ros staat nog even op stal en krijgt een stevige hap haver. Ook het baasje kan dat wel gebruiken. Maar toch, met elke golf werpt de Middellandse Zee een stukje Afrika op het strand. Turend over het, bijna rimpelloze wateroppervlak, begint het weer te kriebelen. Rust roest! Weg hier, op naar Marokko, wonend in Molenbeek is dat toch ook een beetje thuiskomen…

Logboek

24/10:  Pau-Isaba : 108km, pension

25/10: Isaba-Sadaba : 109km, fonda

26 /10: Sadaba-Tierga : 115km, fonda

27/10: Tierga-middle of nowhere (buurt Piedramonasteria): 82km, aan schapenstal

28/10: Piedra-Vadillos: 107km, grasveldje aan stinkfabriek

29/10: Vadillos-Cuenca: 74km, hostel

30/10: rustdag Cuenca, hostel

31/10: Cuenca-Mota del Cuervo, 124km, tussen de molens

01/11: Mota del Cuervo-Middle of nowhere (+/- 20km voorbij Manzarenes), 117km soort eikenbos

02/11: X-X (+/- 11km voor Solana del Pino): 108km, in de koeienweide

03/11: X-Andujar, 102km, hostel

04/11: Andujar-Caracabuey: 114km, in de olijfgaard

05/11: Caracabuey-Granada: 106km, pension

06/11: toerist in Granada met oa bezoek Alhambra, pension

07/11: Granada-Alhama de Granada: 61km, olijfgaard

08/11: Alhama-La Joya, 111km: braakliggende akker

09/11: La Joya-Ronda, 92km: hostel

10/11: Ronda-Marbella: 65km  appartement vrienden

11/11 - 16/11  Marbella, luilekkeren, fiets op orde zetten, uitstapje Malaga, …

Totaal: 2789 km

terug